Apelaciono vijeće Odjela I za ratne zločine je 19. novembra 2007. godine djelimično uvažilo žalbu branioca optuženog Gorana Damjanovića, ukinulo tačku 2. izreke prvostepene presude od 18. juna 2006. godine, te je u tom dijelu odredilo održavanje pretresa pred apelacionim vijećem. U ostalom dijelu apelaciono vijeće je potvrdilo prvostepenu presudu.
Prvostepeno vijeće je presudom od 18. juna 2006. godine osudilo Gorana Damjanovića na kaznu zatvora u trajanju od 12 godina, a Zorana Damjanovića na kaznu zatvora u trajanju od 10 godina i 6 mjeseci.
Presudom sudećeg vijeća Goran i Zoran Damjanović su oglašeni krivim za krivično djelo ratnog zločina protiv civilnog stanovništva. Oglašeni su krivim što su 2. juna 1992. godine, u naselju Bojnik u Sarajevu, kao pripadnici Vojske Srpske Republike Bosne i Hercegovine, naoružani s puškama i u vojnim uniformama, zajedno sa drugim vojnicima učestvovali u premlaćivanju grupe od oko 20 do 30 zarobljenih muškaraca bošnjačke nacionalnosti. Neki od zarobljenika već su bili ranjeni nakon što su bili zarobljeni ranije u toku dana od strane vojnih snaga Srpske Republike Bosne i Hercegovine u naselju Ahatovići. Premlaćivanje je trajalo od jednog do tri sata kojom prilikom su optuženi, zajedno sa drugim vojnicima, zarobljenike tukli puškama, palicama, bocama te nogama i rukama, na taj način nanoseći žrtvama tešku fizičku i psihičku bol. Motiv premlaćivanja je, prema presudi sudećeg vijeća, bio kažnjavanje zbog pružanja otpora prilikom napada na Ahatoviće, te činjenica da su žrtve bili Bošnjaci.
