ARHIVA

Vijesti

Momir Pelemiš i Slavko Perić oglašeni krivim za genocid
(01.11.2011. 14:57)

Prvostepeno vijeće Odjela I Suda Bosne i Hercegovine, nakon održanog glavnog pretresa, izreklo je dana, 31. oktobra 2011. godine prvostepenu presudu kojom su Momir Pelemiš i Slavko Perić osuđeni na kaznu zatvora u trajanju od 16 godina za Pelemiša, odnosno 19 godina za Perića, za počinjeno krivično djelo genocid iz člana 171. tačka a) i b) Krivičnog zakona Bosne i Hercegovine (KZ BiH), u vezi sa članom 180. stav 1. istog zakona.


Optuženi Pelemiš i Perić oglašeni su krivim što su, za vrijeme široko rasprostranjenog i sistematičnog napada, preduzetog u periodu od 10. jula do 01. novembra 1995. godine od strane pripadnika Vojske Republike Srpske (VRS) i MUP-a RS, na zaštićenu zonu UN-a Srebrenica svjesno pružili pomoć članovima udruženog zločinačkog poduhvata koji su djelovali sa ciljem ubijanja vojno sposobnih zarobljenika Bošnjaka iz Srebrenice. Optuženi Momir Pelemiš je postupao u svojstvu zamjenika komandanta 1. bataljona 1.Zvorničke pješadijske brigade (1.bataljon), a u periodu od 09. do 21. jula 1995. godine u svojstvu vršioca dužnosti komandanta 1. bataljona, dok je optuženi Slavko Perić, u periodu od 14. do 17. jula 1995. godine, postupao u svojstvu pomoćnika komandanta za bezbjednost i obavještajne poslove 1. bataljona. Pripadnici 1. bataljona pod komandom Momira Pelemiša i neposrednim nadzorom Slavka Perića, zajedno sa nepoznatim pripadnicima VRS-a čuvali su stražu u školi “Kula” u Pilici i Domu kulture u Pilici u kojima su bili zatvoreni zarobljenici iz Srebrenice koji su kasnije pogubljeni na ekonomiji Branjevo, odnosno u zgradi Doma kulture. Nije utvrđeno da su pripadnici 1. bataljona učestvovali neposredno u ubistvima zarobljenika, ali na ovaj način doprinijeli su njihovom zatočenju,  što je bilo nužan korak u sveukupnoj operaciji ubistva. Pored toga, oni su izvršiocima pružili praktičnu pomoć obezbjedivši ljudstvo, te mašine i gorivo za utovar i odvoz radi ukopa ubijenih. Svojim radnjama optuženi su pružili pomoć izvršiocima koji su djelovali sa namjerom uništenja i istrebljenja  nacionalne, etničke i vjerske skupine ljudi, a za čiju namjeru i cilj su optuženi znali.

Sudeće vijeće je istovremeno donijelo rješenje o produženju pritvora optuženim Pelemišu i Periću. Pritvor prema ovom rješenju može trajati najviše devet mjeseci i to do 31. jula 2012. godine, odnosno do upućivanja na izdržavanje kazne zatvora.

 

***

 

Svako se smatra nevinim za krivično djelo dok se pravomoćnom presudom ne utvrdi njegova krivnja (Član 3. ZKP BiH).

 

Prvostepeno vijeće donosi odluku na osnovu dokaza koje na glavnom pretresu izvedu tužilac i odbrana. Prvostepeno vijeće ne utvrđuje materijalnu istinu nego presudu zasniva na dokazima izvedenim na glavnom pretresu koji moraju biti van razumne sumnje da bi se mogla donijeti osuđujuća presuda.

 

Ova odluka nije pravosnažna. Protiv ove odluke je dozvoljena žalba koju će razmatrati Apelaciono odjeljenje ovog suda. U žalbi se mogu iznositi novi dokazi ako stranke i odbrana dokažu da nisu bili u mogućnosti da ih iznesu u prvostepenom postupku.

 

Poštivanje principa pretpostavke o nevinosti integralni je dio prava na pravično suđenje. Ne preporučuje se komentarisanje odluka prvostepenog vijeća do donošenja pravosnažne odluke. Mišljenja i informacije u vezi sa sudskim postupcima koji su u toku treba da budu prenošene i širene samo onda kada to ne stvara predrasude u pogledu pretpostavke o nevinosti osumnjičenog ili optuženog (Dodatak Preporuci Rec (2993) 13 Komiteta ministara Vijeća Evrope od 10. jula 2003. godine).

 

Ukoliko dođe do komentarisanja ove odluke, preporučuje se korištenje dodatnih pojašnjenja ovlaštenog portparola Suda. Poželjno je u komentare uključiti i mišljenja kompetentnih sagovornika iz akademske i advokatske zajednice.

 

Predmet


Štampaj      Pošalji prijatelju
bosanski hrv срп eng

Presude:
Odjel I   Odjel I za ratne zločine
Odjel II 
Odjel III Odjel III za sva kaznena djela iz nadležnosti Suda
Upravno odjeljenje

Svi dokumenti postavljeni na web stranicu su informativnog karaktera, te se ne smatraju zvaničnim dokumentima Suda.